دانش غيب در اينكه علم غيب چيست و عالم به آن كيست ؟ بحث‌هاى گسترده‌اى در مباحث كلامى برگرفته از اعتقادات كلامى و نيز روايات وارده از اولياى دين مطرح شده است . حاصل آن مباحث اين است كه دانش غيب منحصر به خداست و كسى جز او آگاهى به غيب ندارد ؛ ولى برخى كه با رفتار خود عصمت يافته‌اند و توان درك سرّ ازلّ دارند ، با كسب اجازه از خدا مىتوانند صاحب اين دانش شوند . آنچه در اين بخش از بحث طى مقدماتى خواهد آمد ، بيان استدلال اجمالى بر همين مدعاست . مقدمه‌ى اول انسان از دو چيز به نام جسم و روح تركيب يافته كه باهم بىارتباط نيستند . روح از سلامتى و بيمارى جسم خود ، فرحناك و بيمار مىگردد و جسم نيز تحت تأثير شادكامىها و ناراحتىهاى روح متأثر مىشود و بهبودى و بيمارى مىيابد . جسم ، موجودى مادى و زندان شده در حصار ماده است ، ولى روح بدون اين وابستگى ، توان سير و سلوك در عوالم ديگر را داشته و دانش‌هاى دريافتى خود را به جسم مىدهد . ( خواب‌هاى صادقانه ، گوياى اين حقيقت است ) . اين دو ، مانند دو كفه‌ى ترازو مىباشند كه تقويت يكى ، موجب تنزل ديگرى مىشود . در روايات ، از اين دو به دو هوو تعبير شده است كه رضايت يكى ، نشانه‌ى نارضايتى ديگرى است . « 1 »

--> ( 1 ) - ر . ك : بحار الانوار ، ج 70 ، ص 122 .